i am ต้นน้ำ

ถ้าชีวิตเป็นหนังสือมีไว้อ่าน
บางหน้าก็หวาน บางหน้าก็อ่อนไหว
บางหน้าก็เศร้า บางหน้าก็เสียใจ
แล้วแต่จะอ่านเจออะไร ดีหรือไม่ดี
และถ้าเธอเข้ามาเป็นหนังสือบางหน้า
ที่ทำให้ยิ้ม แล้วก็มอบน้ำตาให้ฉันคนนี้
เข้ามารัก แล้วก็จากไป อย่างไม่ใยดี
ก็ขอบอกตรงนี้... "ไม่สำคัญ"
เพราะถ้าชีวิตเป็นหนังสือมีไว้อ่าน
ฉันก็ยินดีเปิดผ่าน สิ่งที่ไม่เป็นอย่างฝัน
จะเป็นไร ถ้าจะฉีกหนึ่งหน้าทิ้งจากคืนวัน
จะเป็นไร ถ้าจะตัดออกจากชีวิตฉัน
...ตัดคนอย่างเธอ



* เป็นกลอนเศร้าๆ ที่ไม่ได้ตีพิมพ์ในคอลัมน์ดรีมรูม
เพราะมีกลอนอีกบท ที่เขียนแล้วรู้สึกเศร้ากว่า
ก็เลยเลือกกลอนบทนั้นไปลงในคอลัมน์แทน
ส่วนกลอนบทนี้ เสียดายที่จะลบทิ้ง ก็เลยเอามาอัพลงบล็อก 

สังเกตตัวเองเหมือนกัน
ว่าหลายครั้ง ชอบเปรียบความรักเป็น หนังสือ 
และอีกหลายครั้ง ก็เปรียบเป็น ต้นไม้
ไม่ใช่เพราะไม่มีอะไรจะเปรียบ
แต่เป็นเพราะรู้สึกอย่างนี้จริงๆ ว่าความรักเป็นเหมือนการอ่านหนังสือ
คนสองคน ช่วยกันพลิกอ่านไปทีละหน้า...ละหน้า 
อย่างไม่มีใครล่วงรู้ถึงตอนจบ

และความรักก็เป็นเหมือนการปลูกต้นไม้
ค่อยๆ ดูแล รดน้ำ พรวนดิน เอาใจใส่ 
จากต้นรักต้นเล็กๆ ก็กลายเป็นต้นที่เติบโต
...ให้ร่มเงากับหัวใจ